به نام خدایی که دوستی را با یک لبخند ، مهربانی را با لطف و جدایی را با اشک آفرید . و با سلام و درود به یگانه منجی عالم بشریت سردار دو جهان حضرت محمد مصطفی (ص) ، که جامعهء بشری را از ظلمات به روشنایی هدایت نمودند. و با سلام و درود به شهدای انقلاب که با ایثارگری ها و دلاورمردی های خویش نهال انقلاب را آبیاری نمودند. و سلام و درود به ارواح پاک معمار بزرگ انقلاب حضرت امام خمینی (ره) که با تدابیر و معرفت خویش سرزمین مان را از چنگال ظالمین و استعمارگران رهانید .

این وبلاگ با اهداف خدمت رسانی و بیان مشکلات منطقه دشتیاری بخش پلان بخصوص روستای بوتی بالا جهت آبادانی بخش و روستا ، به مسئولان مربوطه تا مشکلات ، کمی و کاستیهای منطقه را از لحاظ اجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی مورد توجه قرار داده و در پی حل این مشکلات تدابیر خاصی اتخاذ شود . زیرا خدمت رسانی به مردم باعث خشنودی آنان و خدای آنان خواهد شد و در نهایت خشنودی مردم از نظام مقدس جمهوری اسلامی بیشتر خواهد شد و کمتر بیگانه ای حق دخالت و نفوذ را خواهد داشت.

آشنایی با روستای بوتی بالا

موقعیت جغرافیایی

این روستا تقریباً با وسعت چهارکیلو مترمربع در 75 کیلومتری شمال شرق شهرستان چابهار (جاده ایرانشهر _ چابهار) ودر جاده فاز دو دشتیاری که با جاده اصلی حدود شش کیلومتر فاصله دارد ، قرار گرفته است .و آب و هوایی نسبتاً گرم و خشک دارد .

قدمت

تاریخ دقیقی از قدمت این روستا در دست نیست اما محل این روستا مزرعه ای بود که حدود بیش از دویست و چهل سال قبل در آن پنبه ، ذرت و ماش و در ختانی از قبیل : نخل خرما و چش کشت می شده است. که با کندن زمین تنه و ریشه های این دختان مشاهده شده است. آقای عبداواحد جماعت بلوچ فرزند کدخدا میا و یکی از نوه های کمال هان درباره قدمت روستای بوتی می گوید : حدود دویست و پنجاه سال پیش روستای بوتی بالا در اصل یک مزرعه ( دگار ) بود و اولین کسی که در اینجا سکونت داشت فردی از طایفه جدگال بنام سومار بود.سومار در همین مزرعه مشغول کشاورزی بود. و بعدها به دستور سومار کمال هان خواهرزاده و داماد سردار دین محمد بزرگ که پدر صدا نیز بود به این روستا آمدند (قبلاً در کنار گورستان ئقدیمی یعنی میربازار سکونت داشتند) و در اینجا سکونت گزیدند. آقای عبدالواحد درباره قدمت روستا چنین می گوید : با توجه به اطلاعات شفاهی که از پدر و پدر بزرگان به یاد داریم این است که کملا هان حدود نود سال زندگی کرده است و از تاریخ وفات ایشان تا حالا حدود صدو پنجاه سال می گذرد و در نتیجه می توان نتیجه گرفت که قدمت این روستا بیش از دویست و چهل سال می باشد .

وجه تسمیه روستا

همانطوری که ذکر شد این روستا در اصل مزرعه ای بود که در آن پنبه ، ذرت ، ماش و درختانی از قبیل نخل خرما و چش کشت می شده است . و محصولات مرغوبی بخصوص از پنبه بدست می آمد که در زبان محلی جدگالی جون محصول درشت و خوب و بزرگ بود به آن بوتی می گفتند که کم کم بعدها این روستا به روستای بوتی معروف گشت .

پراکندگی اجتماعی روستا

در این روستا طوایف گوناگونی زندگی می کنند . کتری زاده ، صدازهی ، جدگال ، جت و سیاهپوستان طوایفی هستند که از دیرباز در این روستا سکونت دارند . و سیاهپوستان نیز که بعنوان غلام (نوکر) از زمانهای بسیار دور توسط خوانین و افرادی که در آن زمان توان خرید و نگهداری آنان را داشتند خریده می شدند در خانه صاحبان خود کارهایی از قبیل : کشاورزی ، چراندن دامهای صاحبان خود ، کارهای خانه و... را انجام می دادند بدون آنکه مزدی را دریافت نمایند اما آنان جز خانواده صاحبان خود به حساب می آمدند . غذا و پوشاک آنها نیز به عهده صاحبش بود . خوشبختانه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی که هیچگونه تبعیضی بین افراد قائل نبود و همه را در برابر قانون از حقوق مساوی برخوردار نموده است ، اکنون غلام ها به برکت انقلاب اسلامی آزادند و هرطوری که دوست دارند زندگی می نمایند.

جمعیت روستا

روستای بوتی بالا یکی از بزرگترین روستاهای بخش پلان است . و با داشتن بیش از 150 خانوار که جمعیتی بالغ بر 1000 نفر را تشکیل داده است ، در این روستا زندگی می کنند . زبان رایج در این روستا بلوچی است و برخی نیز به زبان جدگالی تکلم می کنند .

شغل مردم روستا

شغل بیشتر مردم قبلاً کشاورزی بوده و اکنون به دلیل خشکسالی های مکرر و کمبود آب بعضی از افراد در بازار تقریباً مرکزی (نوبندیان) که یازده کیلومتر با این روستا فاصله دارد به داد و ستد مشغولند و بعضی از افراد نیز در شهر چابهار شغل کاذب دارند . و بیشتر جوانان این روستا بیکارند و این بسیار نگران کننده است .

وضعیت فرهنگی

قبل از پیروزی انقلاب اسلامی در این روستا هیچگونه فضای آموزشی وجود نداشت و چند نفر از دانش آموزان آن زمان برای تحصیل به روستای جادوزهی که با این روستا حدود پنج کیلومتر فاصله دارد ، می رفتند . در سال 1354 دبستان پسرانه شهید چهرازیی بوتی تأسیس گردید که کلاسهای آن در زیر درختان برگزار می شد . بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در سال ۱۳۶۲ ساختمان آن احداث گردید.بحمدا... امروز پنج مقطع تحصیلی در این روستا وجود دارد.دبستان و راهنمایی پسرانه و دبستان و راهنمایی و دبیرستان دخترانه که در سالهای گذشته بشدت با کمبود فضای آموزشی مواجه بودیم .شورای اسلامی روستای با تلاشهای خستگی ناپذیر خود و با مکاتبات و ملاقات حضوری با مسئولان ذیربط شهرستان و استان بخصوص سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان مسئله کمبود فضای آموزشی را مطرح و پس از بررسی و بازدید منطقه از نزدیک توشط مسئولان بودجه ای را جهت ساخت مدرسه شش کلاسه دختران اختصاص دادند که هم اکنون در دست احداث می باشد و حدود هفتاد درصد کار آن به پایان رسیده است امیدواریم در سال تحصیلی جدید به بهره برداری برسد.

نوشته شده توسط یحیی بلوچ در پنجشنبه 1384/06/17 | موضوع: